روایت تازه از غزل. قصه ام شد ، که مرهَم باشد

آخرین اطلاعات منتشرشده درباره «غزل. قصه ام شد ، که مرهَم باشد» را در ادامه بخوانید.

قصه ام شد ، که مرهَم باشد

هر کجا بود ، به یادم باشد

اگرم خوشه ی گندم خواستم

بزند قیدِ بهشت ، جراتِ آدم باشد

به خزان گر برسم ، تابشِ او

مثل خورشید اگر کم ، باشد

من به او تکیه کنم ، مثل دو کوه

سایه وار ، پشت و پناهم باشد

سِرِّ عشق چیست ؟ که بیگانه کُش است

مگر از روح و دل ، حاتم باشد

فرق من با تو ... هزار ساله رَه است

گُلِ گم کرده ی من باد که مریم باشد

صبر کن ! خواستم از غیرتِ عشق ، سرخ شوی !

ور نه دلبر همان سایه اعظم باشد

گفتم : این بار اگر بوسه نداد ... ؟

گفت : که عشق است ، همش غم باشد

" یوسف "

" controls="controls" autoplay="autoplay" loop="loop" style="max-width:95%;">

ساخت کد موزیک